۲۱ زندانی دیگر زندان اوین به اعتصاب غذا پیوستند

در حالی‌که رئیس سازمان زندان‌های ایران در تلویزیون ظاهر شد و بار دیگر یورش به زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین را تکذیب کرد، با ادامه اعتصاب غذای ۱۲ زندانی سیاسی این بند، ۲۱ زندانی دیگر نیز به آن‌ها پیوستند.

سمکو خورشیدی زندانی سیاسی کُرد در کرمانشاه اعدام شد

جدیدترین مطلب: پنج‌شنبه ۲٨ فروردين ۱٣۹٣ - ۱۷ آوريل ۲۰۱۴
سمکو خورشیدی زندانی سیاسی کُرد در کرمانشاه اعدام شد ؛ اعدام چهار نفر از جمله سه نوجوان در بندرعباس
سمکو خورشیدی زندانی سیاسی کُرد اهل بانه، در پی حکم صادره دادگاه، امروز پنج‌شنبه ۲۸ فروردین‌ماه ۱۳۹۳، در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه اعدام شد ...
سمکو خورشیدی زندانی سیاسی کُرد اهل بانه، در پی حکم صادره دادگاه، امروز پنج‌شنبه ۲٨ فروردین‌ماه ۱٣۹٣، در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه اعدام شد.
سمکو خورشیدی در ۸ فرودین‌ماه ۱٣۹۰، در یکی از اتوبان‌های اطراف تهران، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. این نیروها در زمان بازداشت وی اقدام به تیراندازی کرده و او از ناحیه دست مورد اصابت گلوله قرار گرفته و به صورت زخمی بازداشت شد. وی پس از چند ماه نگهداری در بازداشتگاه اداره اطلاعات شهر سنندج به زندان شهر سقز استان کردستان منتقل شد.
این زندانی سیاسی کُرد در نهایت در اردیبشت‌ماه ۱٣۹۱، از سوی دادگاه انقلاب شهر سقز به اتهام محاربه از طریق عضویت در یکی از احزاب کُرد مخالف حکومت و انجام عملیات مسلحانه، به اعدام محکوم شد.
گفتنی است جنازه سمکو خورشیدی تاکنون به خانواده وی تحویل داده نشده است.
اعدام چهار نفر از جمله سه نوجوان در بندرعباس
بنابه گزارشات رسیده به «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» صبح امروز پنجشنبه ۲۸ فروردین ماه در یک اعدام گروهی ۴ زندانی در زندان مرکزی بندرعباس به دار آویخته شدند.
روز چهارشنبه ۵ زندانی زندان مرکزی بندرعباس جهت اجرای حکم اعدام به سلولهای انفرادی منتقل شدند که حکم اعدام یکی از آنها ۲ دقیقه بعد از به دارآویخته شدن، به تعویق افتاد .این زندانی فلک ناز مرادی نام دارد وی۶۰ ساله و ۱۸ سال است که در زندان بسر می برد .این زندانی هم اکنون در شرایط بسیار وخیم در بهداری زندان نگهداری می شود. حکم ضد بشری اعدام ۴ زندانی دیگر به اجرا گذاشته شد که ۳ تن از آنها در هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال بودند .
اسامی این ۴ زندانی عبارتند از:
۱ـ ضرغام جهانگیری ۲۷ ساله که ۵ سال در زندان بندرعباس بسر می برد.
۲ـ احمد رحیمی ۲۱ ساله وی ۴ سال در زندان بسر می برد و هنگام بازداشت ۱۷ سال سن داشت.
۳ـ علی فولادی ۲۲ ساله و ۶ سال در زندان بسر می برد. وی هنگام بازداشت ۱۶ ساله بود.
۴ـ علی شریفی ۲۹ ساله و ۱۵ سال در زندان بسر می برد وی هنگام بازداشت ۱۴ سال سن داشت.
از طرفی دیگر روز پنجشنبه ۲۱ فروردین ماه نیز یک زندانی بنام امید میرشکاری ۲۲ ساله در زندان مرکزی بندرعباس به دار آویخته شد.
فعالین حقوق بشر و دموکراسی در ایران اعدام های جمعی زندانیان که ۳ تن از آنها هنگام بازداشت زیر ۱۸ سال سن داشتند را به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی برای پایان دادان به موج جدید اعدام ها در ایران خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه بین المللی کیفری است.
فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران
۲۸ فروردین ۱۳۹۲ برابر با۱۷ آوریل ۲۰۱۴

شاعر گەورەی کـرماشـان مامۆسا ئەسەد چراقی

شاعر گەورەی کـرماشـان مامۆسا ئەسەد چراقی لە لامان چی
دەسی وە داوان حەق بوود. ئیەیش شعریگ لە مامۆسا چراقی:
ئه‌گه‌ر هه‌زار ساڵ سه‌رگه‌ردانم که‌ی
سه‌رگه‌ردان به‌ڕ بیاوانم که ی
وه‌ کرده‌ی خوه‌م په‌شیمانم که‌ی
ڕووژ له‌ شوون ڕووژ په‌ریشانم که‌ی
دڵم بشکنی دڵ گرانم که‌ی
بێ ماوا و مه‌نزڵ بی مه‌کانم که‌ی
زڵم له‌ لیم بکه‌ی مختاج نانم که‌ی
جوور زه‌وی له‌رزه‌ ژیربانم که‌ی
شکنجه‌م بکه‌ی تیروارانم که‌ی
مه‌حاڵه‌ دڵسه‌رد وه‌ کوردستانم که‌ی
شعر: ئەسەد چراغی

پهپاد فیس‌بوک این شکلیه!‌

قرار است این پرنده‌های الکترونیکی در ارتفاع بیست کیلومتری زمین (بالاتر از هواپیماها) پرواز کنند تا اینترنت همگانی و آزاد را با امواج مایکرویو در اختیار کسانی که از اینترنت محروم‌اند قرار دهد.
به نظر می‌آید فیس‌بوک داره کارهای مفید هم می‌کنه :)‌

آخرین مستعمره ؛بحران کردستان ترکیه .انتشارات پژوهنده . چاپ ١٣٧٨.تهران

لُر وکرد ؛ یک روح در دو کالبد !
همانندی ها و همزبانی ها ,همرنگی ها ,به علاوه همسایگی ها و در یک کلام اشتراکات دو قوم کرد و لُر به اندازه ای عظیم و حیرت آور است که بسیار وقت ها دیگران از درک تفاوت و تشخیص این دو قوم , عاجز می مانند . ترک ها ,ارمنی ها ,آذری ها ,فارس ها ,عرب ها ,و کمی آنسوتر .تالش ها و تات ها ,هزاران سال است که با کردها همجوار هستند ,اما درآداب و سنن فرهنگی و اجتماعی ,باورها ,اسطوره ,تاریخ ,زبان ,لباس ,رقص ,و در یک کلام زندگی و مرگ ,هیچکدام همچون لُرها با کردها سهیم و شریک نبوده و نیستند .
بی گمان این همانندی و مشترکات ممکن نبوده است ,مگر آنکه باور داشته باشیم که این دو ملیت زاگرس نشین ,خویشاوند و از یک تبار اند .روزگاری بس دراز ,هردو در پهنه زاگرس با نام عیلام وکاسیت و ماد و زمانی تحت عنوان *اکراد * از سوی همسایگان خود شناسایی می شدند .لیکن در چند سده اخیر ,تغییر مذهب و روند رو به رشد شیعی و پارسی شدن در میان لُرها .سبب شده است که دوری و گسیختگی تعلقات تاریخی ,اجتماعی در بین دو قوم پدید اید .
اینک اما پس از نزدیک به هزار سال این افتراق , به استقلال و تمایز هویت قومی لُرها انجامیده است و نکوهیده آن است که خویشاوندان کرد ما,معترف به این استقلال و تمایز هویت قومی لُرباشند و نه آنکه همچون جریان قوم گرایانه پارسی /فارسی ,هویت لُر را انکار و لرها را و زبان لُری را زیر مجموعه خود بپندارند !؟
نگارنده که از سالیان پیش ,دغدغه ام پردازش به فرهنگ لُری بختیاری بوده ,کم و بیش به اشتراکات زبانی و فرهنگی کرد و لُر در مقالات خود ,اشاره داشته ام که البته کاری بوده است جنبی و از سر تفنن . لیکن در سالهای دوام جنگ هشت ساله ایران و عراق و حضور داوطلبانه ام در کسوت یک امداگر در شهر حلبچه شهید(سال ٦٦,٦٧) ,تجربه آن فاجعه عظیم انسانی و بی کرانگی و مظلومیت ملت کرد ,احساسم و افکارم را درجهت انعکاس آنچه می دیدم ,سوق داد .
از این میان ,پیگیری بحران و مسئله کردستان ترکیه و کردهای آن دیار را بر گزیدم که البته در راستای منافع مملکتم نیز بود .دفتر حاضر ,مجموعه ای از مقالات پراکنده این قلم است که به هم در پیوسته و تدوین شده است
شایان یاداوری است که من شاید نخستین کسی بودم که از پس فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ,تب و هیجان و ذوق و شوق دیدار حوزه های کهن فرهنگ فارسی مرا واداشت تا خط کریل (سرلیک ) روسی را بیاموزم و در آن سال های پرخطر ,رنج سفر هایی چند به جان بخرم و در بحبوحه جنگ خانگی (داخلی ) تاجیکستان ؛جهت آشنایی هموطنان فارس زبان ام ؛به برگران و نشر نمونه هایی از ادب و معماری و تاریخ معاصر فارسی زبانان تاجیک ؛در نشریات آن زمان ایران اقدام کنم اما در این میان چاپ این کتاب و پردازش به مساله کرد و کردستان ترکیه (و نه کردستان ایران که به نوعی در حوزه ای °مین گزاری° شده ؛ °ممنوعه° و خط قرمز عده ای بود ) آن هم به قلم یک لُربختیاری ,برعده ای سخت گران آمد و بر نتافتند و عرصه فعالیت و زندگی را بر من آنچنان سخت و تنگ گرفتند که به این سبب و سبب های دگر (که انشااله خواهم نوشت ) اسباب جلای وطن من فراهم شد !چرا که به این شعر شیخ اجل سعدی شیرازی تفأل زدم که فرمود :
به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار!
. که برّ و بحر فراخ است و آدمی بسیار!!

کنفرانس مطبوعاتی – ۲۰۱۴ شورای حقوق بشر سازمان ملل – ژنو، ۱۴ مارچ ۲۰۱۴

بعد از ظهر به خیر.
امروز، با نهایت تاسف گزارش می‌دهم که که با وجود پیشنهاد و اطلاعیه های نشأت گرفته از دولت تازه انتخاب شده ایران و شاید حتی با وجود تلاش‌های متواضع در راستای اصلاح، وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران هنوز مایه نگرانی جدی است.
صدها نفر از زندانیان سیاسی همچنان دربازداشت در حال پژمرده شدن هستند، اغلب فقط به اتهام “جرم” برای ابراز عقیده یا باور.
اعضا گروههای قومی (اتنیکی)، مذهبی، و جنسی برای حمایت از حقوق گروه، عبادت، یا میراث مشترک با آزار و اذیت روبرو می‌شوند در زمانی که این حمایت‌ها از مواضع رسمی منحرف می‌شود.
و دولت ایران همچنان به اعدام افراد به میزان هشدار دهنده‌ای ادامه می‌دهد که باعث شده تعدادی از مقامات سازمان ملل و رویه‌های ویژه از جمله خود من در طول ماه گذشته دوبار درخواست مهلت قانونی فوری برای این عمل را بکنیم.
بیشتر اعدام‌های صورت گرفته برای جرم‌های ادعا شده در ارتباط با جرایم قاچاق مواد مخدر بوده است که آستانه استانداردهای بین المللی «جدی ترین» برای استفاده از مجازات مرگ را دارا نمی باشد.
اعدام‌های دیگر، مانند فعالان فرهنگی اهوازی، هاشم شعبانی و هادی راشدی، و کودک-عروس سابق خانم فرزانه مرادی، نگرانی‌های جدی در مورد طی شدن روند قانونی و ضمانت‌های استانداردهای دادگاه عادلانه را مطرح می‌کند؛ نگرانی‌هایی که در زمانیکه مجازات در نظر گرفته شده غایی و برگشت ناپذیر می‌باشد در می‌آمیزد. اعدام قریب الوقوع آقای روح الله توانی برای این ادعا که به پیامبر مقدس توهین کرده، عقیده‌ای که تنها بر اساس یک فیلم خصوصی خانگی از یک جشن تولد که توسط مقامات ضبط شده است، نیز غیرانسانی و غیرقانونی است.
با اینکه برخی از اعضا کابینه نشان داده‌اند که ترجیح بر آزادی بیشتر مطبوعات دارند، در عمل مقامات به بستن نشریات یا جلوگیری از بازگشایی آنان ادامه می‌دهند. هر دو نشریات بهار و آسمان اخیرا پس از آن بسته شدند که تفسیری در مورد سوالات دینی اسلام شیعی منتشر کردند که نشان دهنده این است که دولت حتی با بحث در محدوده دین رسمی کشور نیز مدارا نخواهد کرد. شانزده متخصص فناوری اطلاعات و فعالان سایبری در دسامبر ۲۰۱۳ به اتهام همکاری با رسانه‌های خارجی دستگیر شدند و حداقل ۵ نفر از آنها و در مجموع ۴۰ روزنامه‌نگار در حبس به سر می‌برند. در ماه فوریه یک ستون‌نویس دیگر برای روزنامه محافظه‌کار توسط شورای امنیت ملی برای انتقاد از برنامه هسته‌ای ایران تحت پیگرد قرار گرفت. این پرونده در جریان است.
علاوه بر این، در حالی که من نمی‌توانم درباره نسخه نهایی «منشور حقوق شهروندان» نظر بدهم، پیش‌نویس کنونی آن موفق به پرداختن به مسائلی که بارها در گزارش‌های من، گزارش‌های دبیرکل، و آنهایی که توسط دیگر گزارشگران ویژه ارگان‌های معاهده‌ای، گروه های حقوق بشر و سازمان های بین المللی مطرح شده ‌نمی‌باشد.
آنچه که بیش از همه خودنمایی می‌کند این است که بسیاری از حقوق ظاهرا تضمین توسط منشور در حال حاضر توسط نهادهای دیگر قوانین ایران تضمین شده است، از جمله خود قانون اساسی، قانون حقوق شهروندان در سال ۲۰۰۴، قانون مطبوعات سال ۱۹۸۶، و یا قانون مجازات اسلامی . بنابراین، معلوم نیست که تصویب یک قانون دیگر، بدون اراده لازم برای اجرای آن و تعقیب کسانی که اصول آن را نقض می‌کنند، تاثیری عملی در جایی که قوانین پیشین شکست خورده داشته باشد.
علاوه بر این، بسیاری از مفاد منشور در حال حاضر فرض وجود برخی حقوق را تنها در چارچوب “قانون موجود” و یا با رعایت شرایط مبهم و یا بیش از حد گسترده و یا استثنا برای پرونده های مربوط به “امنیت ملی” و یا تمکین به قوانین اسلامی، که این سوال را بر می‌انگیزد که آیا نسخه نهایی آن می تواند بدون حمایت گسترده تر سازمانی اجرا بشود.
و در حالی که دولت برخی پیشرفت های محدود در بازگرداندن تعداد انگشت شماری از دانشجویانی که قبلا از موسسات آموزشی به دلیل کنشگری محروم از تحصیل شده بودند، فقط این ماه خانم مریم شفیعی‌پور، فعال سابق دانشجویی، به اتهام تعلق به یک گروه دانشجویی توقیف شده، فعالیت در فیس بوک، داشتن دیش ماهواره، و همکاری با رسانه های خارجی به هفت سال زندان محکوم شد. تاثیر دلسرد کننده این حکم سخت ممکن است در واقع این باشد که آن پیشرفت محدودی که در زمینه حقوق دانشجویان به وجود آمده را خنثی بکند.
هرچقدر که این تصویر ممکن است تاریک باشد، من نمی خواهم که این دلالت بر این باشد که امید از دست رفته است؛ بر عکس، با وجود فقدان ظاهری تغییر در سیاست، ما پس از سالها شروع به مشاهده یک بحث سیاسی داخلی پویاتر در ایران هستیم. همچنین نمایندگی دائم جمهوری اسلامی در ژنو و نیویورک نیز با بزرگواری با من در موارد متعددی در طول چند ماه گذشته ملاقات کردند، و من مشتاقانه منتظر ادامه آن گفتگو هستم.
همچنین نمی‌خواهم این مفهوم را برسانم که پیشرفت دست نیافتنی است. بر عکس، در اینجا نیز، مناطق روشن و تعریف شده‌ای وجود دارد که دولت می تواند از پیشرفت سریع و معنی دار اطمینان حاصل بکند.
با در نظر گرفتن این نکته، من از دولت می خواهم که آزادی حدود ۹۰ زندانی سیاسی در پاییز ۲۰۱۳ را دنبال بکند. اکثر این زندانیان در حال نزدیک شدن به اتمام احکام خود بودند، و از اول هم نمی‌بایست که در زندان قرار بگیرند، اما این حرکت اعتماد سازی قابل توحهی بود. با این حال، این حرکت نمی تواند به خودی خود به عنوان یک کار نهایی دیده بشود. این عمل باید با آزادی دیگر زندانیان سیاسی، و آزادی نهایی تمامی زندانیان سیاسی پیگیری بشود.
دولت باید پیش نویس منشور را اصلاح بکند تا اطمینان حاصل بکند که تمام حقوق قرار داده شده در آن بدون قید و شرط برای همه شهروندان تضمین شده است، بدون شرایط مبهم و یا بیش از حد گسترده فراتر از آنچه که قانون بین الملل اجازه می‌دهد. پس از آن، دولت باید برای اجرای حقوق تضمین شده آن کار بکند. و هر اصلاح واقعی و معنی داری در ایران باید شامل قوه قضاییه و سرویس‌های اطلاعاتی به عنوان نهادهای مهم دولتی باشد.
دولت باید، بررسی و تعقیب قضایی هر فردی که مسئول نقض حقوق بشر در گذشته بر خلاف قوانین ایران و تعهدات بین المللی حقوق بشری ایران، از جمله موارد ناآرامی های پس از انتخابات ۲۰۰۹، و در صورت لزوم قبل از آن بپردازد.
در نهایت، دولت باید یک مهلت قانونی برای مجازات اعدام قرار بدهد تا زمانی که بتواند به صورت معنی داری به اصلاح نظام کیفری خود برای محکومان مواد مخدر بپردازد و از روند دادرسی عادلانه و ضمانت‌های دادگاه عادلانه بدون نفوذ ناروا از سوی نیروهای سیاسی، برای افراد بازداشت شده با اتهامات «امنیت ملی» اطمینان حاصل بکند.
در پایان می خواهم درخواستم به دولت برای اینکه به من اجازه دسترسی به کشور بدهد را تکرار بکنم تا بتوانم به بحث و گفتگو هم با دولت و اعضای جامعه مدنی در داخل ایران برای پیشبرد این اهداف را پیگیری بکنم.
راه پیش رو طولانی و همراه با دست انداز است، اما با عزم و همکاری، من معتقدم که تغییر واقعی هنوز هم می تواند رخ بدهد.

بازداشت شهروند بریتانیایی پس از بازگشت به ایران

روزنامه دیلی میل، چاپ لندن، از بازداشت یک زن ایرانی با تابعیت دوگانه، به اتهام ابراز نظراتش در فیس بوک، پس از سفر به ایران خبر داد.
داریوش تقی پور شوهر رویاء صابری نژادنوبخت، به این روزنامه گفته است که همسرش که شهروند بریتانیاست، در مهرماه گذشته برای دیدار خانواده اش به تهران رفته، اما پس از دو هفته در سفر به شیراز بازداشت و به جاسوسی متهم شده است.
داریوش تقی پور در تماسی از تهران با این روزنامه افزوده است که همسرش در چت روم و در فیس بوک درباره محدودیت های بیش از حد مذهبی در ایران ابراز نظر کرده بود.
دوستان این خانواده از نماینده محلیِ خانم صابری در پارلمان بریتانیا، خواسته اند برای آزادی او کمک کند و این نماینده نیز از وزارت خارجه بریتانیا خواسته است به این موضوع رسیدگی کند.